You are currently browsing the tag archive for the ‘Ramon Llull’ tag.
o
Aquest és el poema que ho genera.
Jordi Aligué el llegeix i el traça.
A la dreta, el poema que en resulta.
o
La llum oberta de migdia.
Les mans a dalt de tot.
La flor d’espígol, les abelles.
Tu no fas res.
oooo
oo
o
o
o
Penetra l’espai Ramon Llull.
L’espai es vincla,
com l’arbre que ofereix, esbatanat.
Ramon Llull s’estavella.
I és el sol, i és el món.
o
o
o



