.

…I PUNT

Avui he rodat la clau per últim cop:
disset del mes de març, i en van quaranta.
Refà el carter trajecte amb cartes noves,
carrer de Vega amunt: cap per a mi.
Una palput repunta amb vol distret
la primavera. Immòbil, la garriga
rebutja assedegada tanta llum
del març polsós. Reflectits als cristalls
he vist salpar vaixells cap a les Illes,
ells endavant i jo sense mirar
enrere (“a voltes sóc un nàufrag més…”),
i sort del te, que encara em reconforta.

Avui he rodat la clau per últim cop,
i han alenat balcons de bat a bat.

Als pins, les merles guardaven silenci,
quiet, irreparable, d’elegia.

…ETA KITTO

Azken buelta eman diot giltzari:
gaur, martxoak 17, eta honezkero berrogei.
Postariak bere bidea egiten du gutun berriekin
Vegako kalean gora: alerik ere ez niretzat.
Argioilarrak, bere hegada axolagabeaz,
udaberria josten du. Txaradiak, mugitzeke,
egarriz uxatzen du argi hori guztia
martxoko aire hautsezkoan. Kristaletan islaturik
ikusi ditut itsasontziak abiatzen uharteetara bidean,
haiek aurrerantz, eta ni atzera
begiratu gabe (“batzuetan naufrago hutsa naiz…”)
eta eskerrak teari, oraindik kontsolatzen nau eta.

Azken buelta eman diot gaur giltzari
eta balkoiak parez pare zabaldu dira.

Pinuetan xoxoak isilik, elegia baten
isiltasun geldi, erremediorik gabean.

(Traducció de Xabier Mendiguren)

Maria Josep Escrivà

Anuncis